Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2014





''Ζιαβί''





''Raw Sculpture 2''
Αυτό το γλυπτό το είχα φτιάξει το 2009.
Έμενα ακόμα στην φοιτητική εστία και δεν είχαμε καταλάβει ακόμα άλλους χώρους για να δουλεύουμε, μονο το μαύρο κουτί για το θέατρο (Όσοι έμεναν στην Φ.Ε.Π.Α καταλαβαίνουν). Αυτά τα γύψινα γλυπτά τα έφτιαχνα στο μπαλκονάκι του δωματίου μου. Μόνο η γειτόνισά μου τα έβλεπε και με κέρναγε και κάνα γλυκάκι ένω τα χέρια μου ήταν βουτηγμένα στον γύψο. 
Τα περισσότερα, τα έχω δώσει σε φίλους ή τα έχω πουλήσει ή τα έχω τοποθετήσει σε δημόσιους χώρους. Αυτό είναι το τελευταίο γλυπτό απ`αυτήν την εποχή που ήμουν ακόμα φοιτητής στην φιλοσοφική και έμενα στην εστία. Με μεγάλη μου χαρά το τοποθέτησα δίπλα στο δρομέα, που είναι ένα απ`τα αγαπημένα μου ''καθεστωτικά'' έργα στον δημόσιο χώρο. Θυμάμαι μια φορά στο 221 καθώς κατέβαινα προς κέντρο, έναν γεράκο να λέει βλέποντας τον Δρομέα ''τι είναι αυτή η αηδία; Αντι να βάλουν έναν Κολοκοτρώνη έναν Καραΐσκάκη''. Τότε κατάλαβα πως αυτό το έργο ήταν κόντρα στον συντηρητισμό και δεν έχει σημασία αν είναι όμορφο ή άσχημο ή απλά ένα γκίμικ.  



Πέμπτη, 11 Δεκεμβρίου 2014






  ''Kota masks stencils''
1/10
gif

 Vanty Paradis




Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου 2014



Αλληλεγγύη στους απεργούς πείνας , Νίκο Ρωμανό και Γιάννη Μιχαηλίδη.

Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2014

''640''
(collaboration with This is Opium)


 Ευχαριστούμε πολύ τον Ελεύθερο Κοινωνικό χώρο ΑΝΤΙΠΥΡΑ.
που μας κάλεσε να διακοσμήσουμε τα ντουβάρια τις φιλοσοφικής.
Καλή συνέχεια στον αγώνα σας.  


''Αντίπυρα''

 Το 7 και το 8, Ο Κρέοντας, ο Άλεξ, Η φωτεινή, Ο Ιάσονας, η Αγάπη κι ο Νεκρός. 
Ε ΠΟΥ ΦΟΥ.
Να συνδιαμορφώσουμε,
Ο Καστοριάδης, Ο Ντελέζ, Ο Μαλατέστα και Ο Αξελός.
Το κίνημα,
Η Κούνεβα, Ο Γρηγορόπουλος.
Πόσα μαθήματα χρωστάς;
3, ψέματα 5.
Είναι ρεφορμιστές!
Και γελούσαμε στις συνελεύσεις τις φιλοσοφικής με τις γραμμές σας
και τον ξύλινο λόγο.
Α-λόγο.
Είπε και ένα ποίημα μια φορά ο Στάθης κι έτρεμε
σαν τα ηχεία του που παίζαν breakcore.
Μετά φύγαμε Εράσμους,
Σκότωσαν τον Γρηγορόπουλο,
Η Φιόρη χτυπημένη απ`τους μπάτσους το ίδιο βράδυ στο νοσοκομείο.
Όταν το έμαθα έπινα κρασία με την Έυη,
6 χρόνια έφαγα σ`αυτό το μπουρδέλο,
φιλοσοφική,
bord de l`eau, στην ακροθαλασσιά στα γαλλικά.
6 Δεκέμβρη.
Θα γίνει της πουτάνας της είπα κι έγινε.
'Έκλεψα ένα πορτοκάλι, έξω απ`το μανάβικο στον άγιο Σουλπίκιο.
Συναντηθήκαμε και πήγαμε στην CNT,
χόρευαν φλαμένκο και εγώ σκεπτόμουν την Σάρα απ`την Μούρθια,
μα πόσο ανώριμος ήμουν;
βάψαμε ένα πανό,μες το κρύο.
Μας δέσανε έξω απ`την Πρεσβεία στο Παρίσι,
στο αεροδρόμιο μας ρωτούσαν αν πάμε στην Αθήνα να προτεστάρουμε.
Ναι!
Με το που μπήκα στο αεροπλάνο προσγειώθηκα,
Ελληνίδες διαβάζουν τα πρωτοσέλιδα,
Κάηκε η Αθήνα!
Ο Τσίπρας φταίει λένε.
Θα ήθελα να βουτήξω την μούρη της στο φαγητό της πτήσης, 
αλλά είμαι πασιφιστής.
Οι μπάτσοι φταίνε και εσύ που ψήφισες τον Καραμανλή, της λέω.
Η ζέζα με την γούνα σκανδαλίστηκε. 
Οι περισσότεροι επιβάτες του αεροπλάνου είχαν πάει στο Παρίσι για ψώνια.
Άλλη αντίληψη για το Χριστουγεννιάτικο δέντο
στο εμπορικό κέντρο.
Ακούω Λένα και ταξιδεύω.
Φτάνω στην Αθήνα, τρέχοντας στην κατάληψη της νομικής, βρίσκω την Εύα.
Την επόμενη πάλι πορεία.
Βία.
Βγαίναμε ζευγαράκια για να μην μας δέσουν.
ένας ματάς με αναγνώρισε.
-Επ εσύ, τι ομάδα είσαι; με ρώτησε για να με πλησιάσει.
Δεν τσιμπάω, φεύγω με γρήγορο βήμα.







Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

''Kota Mask''




''1914-2014''
Ένα ζάκι μένει εδώ στο Ταζ Μαχάλ,
κοντά στην Ακρόπολη,
το κλείδωσαν όμως μέσα,
το φάντασμα του, κάνει γκραφίτι ακόμα,
με ένα καν που βρήκε πεταμένο,
το είχε πετάξει ο Ασόντ αλλά είχε λίγο μέσα,
του έκανε βουντού και δεν τελείωνε ποτέ.
Ο Ναρ τον είχε γνωρίσει, φορούσε μια μάσκα Αφρικάνικη,
ήταν το μόνο που του είχε απομείνει,
του την είχε αφήσει παπούς του,
που δεν γνώρισε ποτέ.
Ανάμεσα στους 2 μεγάλους πολέμους
έζησε στην Αφρική,
Κονγκό και Καμερούν, 
την φωτιά των ναζί δεν ήθελε να ζήσει.
Ταπεινός και φτωχός επέστρεψε στην μαύρη γη με τους λευκούς ανθρώπους,
μαζί έφερε και την μάσκα του μάγου που θεράπευσε.
Μάγος Αρχηγός, φιλόσοφος στην εξουσία
έπασχε απο ημικρανία και τυραννούσε τον μικρό λαό του.
Ξεψύχησε ο μάγος, ο παπούς και το τζάνκι.
Τη Μάσκα, ποτέ δεν πούλησε, να πάρει πρέζα.
Η πρέζα μοναδική του σύντροφος,
Πλάι στη κοκά κόλα και την σοκολάτα,
ότι χρειαζόταν για να επιβιώσει.
Ένα βράδυ η μάσκα πήρε την ψυχή του και την έριξε στον τοίχο
δίπλα στις γυμνόστηθες αφίσες και την νεκρωμένη του συνείδηση,
την έσπασε σαν το σπρέι που ποτέ δεν τελειώνει
κι όλα έγιναν μπλε.
Μπλε.
Μπλε.







''MTV''
Commition for Mtv Greece
. video


Θυμάμαι την γιαγιά μου,
μας έβαζε στο καναπέ και βλέπαμε Μτν,
Τ`αγγλικό.
 Έπαιζε Nirvana, Jackson, Nauthy by Nature και άλλα,
όταν έπαιζε Μπαρτ χόρευα μπρέικ.
Τώρα δεν έχω ούτε τηλεόραση, ούτε καναπέ, ούτε γιαγιά, 
Ούτε το Mtv είναι πια music television.

Κυριακή, 9 Νοεμβρίου 2014




''Bunny House''


''Pool''




''Φλαμίνγκο''
Στο Ελευθέριος Βενιζέλος, στον πάνω όροφο, όπως πας στα Mc Donalds, έχει μια έκθεση με αρχαιολογικά ευρήματα. Οι ταξιδιώτες σπάνια σταματούν εκεί, προτιμούν να πιουν έναν χάλια καφέ στα γρήγορα, βλέποντας τα αεροπλάνα να μαρσάρουν. Σε αυτή την έκθεση λοιπόν, έχει ένα κόσμημα με ένα μάτι, πολύ εντυπωσιακό. Νόμιζα πως αυτό το μάτι είναι πιο φρέσκια παράδοση αλλά απ`ότι φαίνεται η φάση του χάνεται στους αιώνες, λες να το είχαν και αυτοί για γούρι, για να μην τους ματιάζουν; 
Όταν το αεροπλάνο προσγειώθηκε στην Λάρνακα είδα την Λίμνη που αράζουν τα Φλαμίνγκο.
Τι νησί και αυτή η Κύπρος, πανέμορφη!
Κάποτε και στην Ελλάδα αρμένιζαν, Λιοντάρια, μαϊμούδες και Κύκλωπες! ΟK, Κύκλωπες όχι, αλλά ελέφαντες, ναι! Οι αρχαίοι έπλασαν στην φαντασία τους, τους Κύκλωπες, αφού βρήκαν κρανία ελεφάντων. Το κρανίο του ελέφαντα εκτός απ`το χαρακτηριστικό του μέγεθος έχει μια μεγάλη τρύπα στην μέση για την προβοσκίδα. Αυτό έκανε τους αρχαίους 'αρχαιολόγους' να υποθέσουν πως είναι το κρανίο κάποιου μυθικού πλάσματος που ονόμασαν Κύκλωπα, το οποίο ύστερα οι τυφλοί Όμηροι έβαλαν στην Οδύσσεια τους!
Όλα αυτά τα πλάσματα, μυθικά και πραγματικά, τώρα τα βλέπουμε μόνο σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους. όπως την Κνωσό και το Ακρωτήρι.
Έτσι και εγώ έχοντας σαν παράδειγμα αυτούς τους ανώνυμους τοιχογράφους και αγγειογράφους έκανα ένα φλαμίνγκο παρέα με το προϊστορικό μάτι για γούρι,
Μακάρι τα φλαμίνγκο να αράζουν για πάντα στην Κύπρο και να μην τα διώξουν οι βάρβαροι κερδοσκόποι με τα φυσικά αέρια.



''Flamingo''
''Ayia Napa Street Art Festival''











''322''
322 ήταν η σειρά μου,
Θυμάμαι που τραγουδούσαμε όλοι μαζί,
Επαναπατρισμός, χαρά και ξενέρωμα μαζί! 
Ακούω τουρμπίνες και δεν κατάλαβα πως πέρασαν οι μήνες!
fuck army έγραφε το τζόκευ μου.
Με έριξε για κάμψεις όταν το έιδε ο υπολοχαγός.
Λυπάμαι που δεν είχα κάμερα να γράφω την διαδρομή μου με το στάγιερ,
Είχα πάει στο πεδίο βολής πριν απ`όλους για να το ετοιμάσω. Είδα το στράτευμα να έρχεται σε πορεία μέσα στο λιβάδι δίπλα στο φοινικόδασος.
Παπαγάλοι και χαμαιλέοντες μόνο, γυρνούσαν σε εκείνα τα μέρη και ξαφνικά ΜΠΟΥΜ!
Θυμάμαι τα βράδια που έκαναν ασκήσεις τα κόκκινα πουλιά. 
Ακούγαμε τους κρότους μες την νύχτα. Ένα βράδυ είδα και την λάμψη απ`τα πυρά
σαν εικόνα από ειδήσεις, πόλεμος. Μετά τα χορτάσαμε αυτά. Δεν αντέχαμε άλλο.
Πέρι, Γιώργο, Jason, Μάνο, Βαγγέλη, 
πάμε ξανά για ζιβανίες στο Χαράτσι δίπλα στα σύνορα.
και μετά μια βόλτα απ`τις πουτάνες, να πάρουμε μάτι.
Μου έδωσε ένα μεγάλο κομμάτι μια φορά η Σούλα, απο σπιτικό χαλβά, το φύλαξα στην τσέπη του χιτωνίου μου για να το φάω το πρωί με τον καφέ, Με πήρε πρέφα ο βαλάντης και με ρώτησε που το βρήκα, στις πουτάνες του απάντησα και με πέρασε για τρελό.
Ο Κινέζος πάλι έχασε το λεωφορείο.
Ο Jason, δέκα Φί. 
Γιατί ρε γαμώτο;
Θυμάμαι την πρώτη μέρα που μας ρώτησαν αν φοβόμαστε τα όπλα, μόνο εγώ σήκωσα το χέρι και αναρωτήθηκα, μα καλά ποιός δεν φοβάται τα όπλα; Τα όπλα σκοτώνουν.  Οι κρητικοί τότε σίγουρα με πέρασαν για αδερφή αλλά στις βολές ήμουν καλός.
Όταν ήμουν μικρός είχα ένα φλόμπερ και σημάδευα αρουραίους και πετούνια στο χωριό, μια φορά είχα πετύχει και ένα φίδι, το ξεκοίλιασα και απο μέσα του έβγαλα έναν ποντικό.
Είχαμε και έναν σκύλο στο στρατόπαιδο, τον Λάμπρο, ίδιος ο Λουκάνικος, πανέξυπνος, όλοι τον αγαπούσαν, μας έκανε παρέα στην σκοπιά και στις αναφορές ήταν πάντα εκεί μαζί μας, προσοχή και γάβγιζε όταν δοκιμάζαμε τα όπλα μας στον αέρα για την φρουρά. Τον σκότωσε ο  κοντός ο χρυσαυγήτης για πλάκα μια μέρα και γελούσε το αρχίδι.
Οι αετοί του ΛΥΤ ένα βράδυ είχαν βρει έναν χαμαιλέοντα και τον τυραννούσαν, τον έκλεψα και τον πήγα κάτω απ`τα μαγειριά το πρωί πριν ξυπνήσουν όλοι, του έριξα λίγο νερό, έκανε έναν περίεργο χορό σαν εξτασιασμένος και ξεψύχησε.
Ο λόχος να εγείρεται.
Μέτρησες τα G3 στον οπλοβαστό;
Το Αστράκι μου είπε πως ο χαμαιλέοντας στην Κύπρο λέγεται χαμολιός,
Ζωγράφισα έναν και τον κόλλησα δίπλα στο παρθεναγωγείο.
Δεν έχω ούτε φωτογραφία απ`αυτό.
Τώρα ο ΒΑΝΕ, απ`την Ζυρίχη, ζωγράφισε έναν όμορφο και τεράστιο χαμολιό  στην Αγιά Νάπα!
Και έγώ ένα μάτι για γούρι.
Πως τα φέρνει ο καιρός,ε;



''Miro View''
@ Ayia Napa Municipality Parking.
Ayia Nappa Street Art Festival
Και τώρα να`μαι πάλι στην Κύπρο για ένα Φεστιβάλ Ζωγραφικής τοίχων.
Συγνώμη! Μιχάλη, Σταύρο, Στέλλα, Γιάννη και Ελίζα. Δεν μπόρεσα να έρθω στην Λευκωσία. 
Η Κύπρος είναι ένα απ`τα αγαπημένα μου μέρη στον Κόσμο. Καλά, δεν έχω ταξιδέψει και πολύ, την Κύπρο όμως, την έχω στην καρδιά μου.
Ευχαριστώ πολύ τον Αχιλλέα (Paparazzi) και την Σάντρα που μας κάλεσαν και μας φιλοξένησαν.
Μπράβο για την προσπάθεια σας! 
Θα ξανάρθουμε σύντομα.