Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2014

 <<Les Cyclades Electroniques>>

 ''Sikinos''
150 X 168 cm
acrilycs and spray paint on canvas

 ''Serifos''
150 X 168 cm
acrilycs and spray paint on canvas

 ''Milos''
150 X 318 cm
acrilycs and spray paint on canvas






@Benaki Museum

Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014



''Stendhal''


Κυριακή, 12 Οκτωβρίου 2014


''Ηλίας''
Αποφάσισα να αλλάξω τάγκ και αντί Κακάο να γράφω το αληθινό μου όνομα. Δεν υπάρχει λόγος να γράφω με ψευδώνυμο δεν κάνω κάτι για το οποίο ντρέπομαι ούτε είναι τόσο παράνομο πια ώστε να κρύβομαι.
Το πιο χου είναι ξεχού έτσι κι αλλιώς!    

(καγκουριά)

Σάββατο, 11 Οκτωβρίου 2014

''Λουκάνικος''
170χ140 cm
acrylics and spray paint on canvas

Κάποτε δούλευα στο Γαλλικό Ινστιτούτο, πρακτική στο σύνδεσμο καθηγητών γαλλικής φιλολογίας. Bγήκα έξω απ`το υπόγειο να πάρω λίγο αέρα και όλοι έλειπαν, κανένας στο κτίριο, σαν ταινία θρίλερ. Βγαίνω έξω, φάρσα για βόμβα, κάνεις δεν με θυμήθηκε. Κατεβαίνω τη Σίνα, ζου έξω απ`τη νομική. To 8, ''και την εκκλησία!'' φώναζε ο Κρέοντας, τα θυμάμαι και γελάω.
 Βλέπω τον Λουκάνικο, του μιλάω και με κοιτάζει στα μάτια σαν άνθρωπος, πα να τον χαϊδέψω αλλά δεν έχει καιρό για τέτοια. Αράζω εκεί και τον χαζεύω. Πάντα πρώτη μούρη στα μπάχαλα ο τύπος, ζητούσε δράση. Ήξερε πως παίζεται το παιχνίδι, υπερασπιζόταν το κοπάδι του και όχι τους κλώνους.
Περνάει τo 221, προτιμώ να αράξω  με τον λουκάνικο, θα πάρω το επόμενο.
Ελεγκτής! Φτού. 
Δεν τον ξαναείδα σε πορεία από τότε.
Έσβησαν και οι φλόγες.


Πέμπτη, 9 Οκτωβρίου 2014

''Daniela & Albercht''
100x150  cm
acrilycs and spray paint on canvas 

Δεν φοβάμαι τα αεροπλάνα αν και έχω ταξιδέψει λίγες φορές μ`αυτά
είναι ωραίο να φόρας το ίδιο blue jean 10 χρόνια 
να παρατηρείς τα ξέφτια του 
όμορφα σαν τα σύννεφα από πάνω.
μέσα σε κελί μετανάστης
αθώος ταξιδιώτης 
όχι τουρίστας
ελπίζω να έρθουμε 
να σας δούμε.
Μία σελήνη μαύρη.
Πρέπει να κάνω έρευνα,
όλο ξεχνάω να κάνω έρευνα
ατμοσφαιρική πίεση
υψηλή θερμοκρασία
αληθινή αγάπη 
μεγάλη ταχύτητα
πιο βερνίκι τα αντέχει;


Σάββατο, 4 Οκτωβρίου 2014










''Πως καλπάζει η ζέμπρα''

Πως καλπάζει η ζέμπρα στο κλουβί της; ρώτησε ο τοίχος τους φοιτητές
και ένα μεγάλο άλφα
Πατάς το ΟΝ. 
Απάντησα στο κοριτσάκι που μπήκε στο στούντιο
με το ροζ φόρεμα απ`την Αίγυπτο
και τότε η πλαστική ζέμπρα ρομπότ άρχισε να καλπάζει μηχανικά.
φούσκωσα το κόκκινο μπαλόνι με όλη μου την δύναμη
και αυτό έσκασε πάνω στον κάκτο.
το κοριτσάκι τρόμαξε κι έφυγε.
Ο κάκτος πήρε την πρώτη πτήση για Παρίσι
αποφάσισε να τρώει μόνο σταφύλια
σκέπτεται την Βιβή απ`την Καλαμάτα.
του άρεσε ο Κόρτο Μαλτέζε αλλά μόνο τα ασπρόμαυρα.
Μην μου γαμάτε τη δημιουργικότητα.
-Κίτρινο ή μαύρο; 
-και τα δύο.
-Θα ανοίξεις οδοντιατρείο;
-ναι,πως πάνε οι δουλειές;
-καλά.


Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014


''Η φάση είναι ΖΝ''
#graffitichallenge, Opium,Ser, Nemo.

Ο κόσμος έχει πολλά ψυχολογικά.
Και είναι λογικό αφού δεν πατάμε πια το χώμα με γυμνά πόδια ούτε κόβουμε φρούτα απ`τα δέντρα.
 Ο τύπος που έφτιαξε το φέισμπουκ και γάμησε τις ζωές μας, αλλά έκανε την επικοινωνία μας πιο εύκολη, τον Αύγουστο ξεκίνησε το άις μπάκετ τσάλεντζ, δηλαδή μπουγελώθηκε με ένα κουβά νερό... άλλη μαλακία πάλι και τούτη. Ο Μάρκ Ζούκερμπεργκ (ξέρω γω πως τον ελένε), είναι το πρότυπο πολλών εκατομμυρίων ανθρώπων, και γιατί όχι άλλωστε, έχει τόσα πολλά γκάφ χωρίς να κάνει τίποτα. Γιαυτό οι χρήστες του φέισμπουκ άρχισαν να αυτομπουγελώνονται και αυτοί. Τι πιο λογικό; ρητορικό το ερώτημα. Πίσω απ`αυτήν την μαζοχιστική πράξη κρυβόταν ένας καλός σκοπός, και καλά όποιος μπουγελωνόταν έδινε και ένα ποσό για την έρευνα και τη θεραπεία κάποιας ασθένειας. Πολύ λογικό.
Φταίω εγώ τώρα αν θεωρήσω πιο λογικούς τους φανατικούς Ισλαμιστές που κώβουν κεφάλια δυτικών δημοσιογράφων; Ρητορικό παλι το ερώτημα. Και στις ΗΠΑ άλλωστε, παίζει  ακόμα η θανατική ποινή, κι ας είναι Χριστιανοί. 
Στη λογική του άις μπάκετ τσάλεντζ ξεκίνησε και το ραπ τσάλεντζ, ο Χαρμάνης, απ`τους Ζωντανούς Νεκρούς. Οι ΖΝ είναι ένα ραπ συγκρότημα αμερικάνικου τύπου, Γου Τανγκ Κλάν φάση, πού άκουγαν οι συνομήλικοι μου όταν ήμασταν έφηβοι. Σε νεαρότερη ηλικία, εγώ άκουγα Τέρορ έξ Κρού και Ημισκούμπρια αλλά όταν βγήκαν αυτοί οι ΖΝ είχα ήδη φύγει στον Σαν ρα και τον Ραμμ Ελλ Ζεί. Αργότερα σε μεγαλύτερη ηλικία εκτίμησα και τους ΖΝ για τό φαν που προσφέρουν.
Ξέφυγα όμως απ`το θέμα-
Στο ραπ τσάλεντζ, (θα γράψει η ιστορία) διάφοροι, τραγουδούσαν γρήγορα σαν να μιλάνε, βρίζοντας και κάνοντας μπόλικες αυτοαναφορές, βιντεοσκοπόντας τους εαυτούς τους. Στην συνέχεια διοχέτευαν τα βίντεο στον ιστοχώρο του Γιούτιούμπ. Αυτό άλλωστε ζήλεψαν και οι γκραφιτάδες που ανήκουν στην ίδια υποκουλτούρα του χιπ χοπ.
Ο Ναρ με προκάλεσε να κάνω κάτι ανάλογο αλλά και οι 2 μας επιλέξαμε να το κάνουμε απλά με μια φωτογραφία για να μην φάμε χρόνο απ`την ζωή σας.  
Αν χάσατε χρόνο διαβάζοντας αυτό το κείμενο, περαστικά σας! 
Με την σειρά μου προκαλώ τον This is Opium από Fola και λάθως, Ser απο Wof και Nemo απο FBI...

Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2014

''Memories of the green line''
90x60 cm
Acrylics on wood
(private collection Athens, Greece)

''GREEN LINE''

Βρήκα ένα άδειο σκοπέτο και πήδηξα, ήμουν στην πράσινη γραμμή, λίγα μόλις μέτρα απ`το καφενείο του Σταύρου και το μπουρδέλο της Σούλας.  Ο Σταύρος μου υπέδειξε το σποτ. Που και που περνούσε ένα περίπολο του Κυπριακού στρατού, αλλά όταν τους βλέπεις με τις λιμένες αρβύλες τους να σέρνονται στην άσφαλτο, δεν τρομάζεις ιδιαίτερα. Τον Σταύρο, που εκτός από ιδιοκτήτης του καφενείου ''Το Χαράτσι''' είναι και ποιητής, μου γνώρισε ο Γιάννης ο Πίκπας, χιπ χοπερ, πολεμικός ανταποκριτής και δεινός σκακιστής. Ο Πίκπας ήταν το πρώτο άτομο που μίλησα όταν κατέβηκα στην Λευκωσία, τον ρώτησα που μπορώ να βρω σπρέυ, φαινόταν για άνθρωπός που ξέρει. Με πήγε στο 1312 κοντά στη μητρόπολη και μετά δίπλα στα σύνορα, στο καφενείο του Σταύρου.
Το 1312 ωραίο σπρέι στόρ, μακάρι να έπαιζε τέτοιο στην Αθήνα. Δεν ξέρω αν είναι ακόμα ανοιχτό γιατί τότε ήταν στα κλεισίματα. Η κρίση είχε μόλις χτυπήσει και την Κύπρο, Θυμάμαι τον πανικό τους όταν έκλεισαν οι τράπεζες για 2 μέρες και στο στρατόπεδο σε επιφυλακή μας είχαν, 6 ώρες μπιφτέκι με το κράνος και το αλεξίσφαιρο, πφφφφ...
 Τις Κυριακές η Λευκωσία είναι πιο όμορφη, οι υπηρέτριες απ`την Ασία, Καμπότζη, Μπαλί, Φιλιππίνες, έχουν ρεπό, είναι όμορφες. Νιώθεις πως είσαι σε άλλη χώρα για λίγο. 
Όταν ανέβηκα για για να βάψω το ρούφτοπ ήταν Κυριακή, τις Κυριακές η έξοδος απ`το στρατόπεδο ήταν πιο μεγάλη και βόλευε για βάψιμο. Όλοι οι Ελδυκάριοι πήγαιναν για καφέ στην Λύδρας και δεν τολμούσαν να πάνε πιο μακριά, Λογικό το μόνο που ήθελαν ήταν να δούνε κανα νι-μού και να πιούν καλό καφέ. Ο καφές στο καψιμί ήταν χάλια, αν και μπορώ να πώ πως μου λείπει, αν και ο γιατρός μου έκοψε την καφεΐνη. Σκαρφάλωσα λοιπών τον στύλο της σημαίας και ένιωσα λίγο σαν τον χαρλεά που έφαγαν στα νάιντίζ οι Τούρκοι. Τότε βγήκε η κυρα Μαρία απ`το ξενοδοχείο ''Υπνου'', πρώην μπουρδέλο και αυτό και κάτι μου είπε στα κυπριάκα αλλά δεν κατάλαβα, μάλλον δεν χάρηκε που το έκανα αυτό. Παρόλα αυτά το έχωσα, απέναντι ήταν το άδειο σκοπέτο, ένα δωμάτιο απο το ξενοδοχείο ''Υπνου'' ήταν φανερό απ`τις τρύπες στον τοίχο πως χρησίμευε σαν πολυβολείο το `73.
Ήταν το δωμάτιο με την καλύτερη θέα. Δεν με είδε κανείς. Μούφα το κομμάτι αλλά έβαψα. Πονούσε η μέση μου από  το πυρ και κίνηση, είχα σηκωθεί να πυροβολήσω λίγο άγαρμπα.
Τα σπρέυ που περίσσεψαν τα φύλαξα  στο καφενείο, μου είχαν κάνει δώρο ένα σκέτσμπουκ, κάτι μάρκερς και μια τσάντα Κόμπρα για τα σπρέυ, γαμάτη με φερμουάρ. Ξαναβγήκα μετά από μία βδομάδα. Είχαν μπουκάρει στο καφενείο και το μόνο που είχαν σουφρώσει ήταν η τσάντα με τα σπρέυ. Οι ρωσσοπόντοιοι οι ντίλερς απ`το πάρκινγκ ήταν. Αναγνώρισα τα χρώματα μου σε κάτι φρέσκα θρόου απς όπως πήγαινα.
Μπλέξαμε...
Ο Παυσανίας που γνώρισα εκεί μετά με ρώτησε γιατί δεν έκανα κάτι πολιτικό πάνω στα σύνορα.
Δεν ξέρω ίσως να είχε και δίκιο έπρεπε να κάνω κατι τύπου NO BORDERS αλλά δεν είμαι ο Μπάνκσυ.  Οκ, φάν.
Είχα όρεξη να ξαναβάψω αλλά δεν είχα γκάφ για κάνς..
Πολύ αργότερα ξαναέβαψα με το αστράκι και την Ελίζα.
Και ένα βράδυ με τον Μαυροθέρη, ήταν πολύ μεθυσμένος, βγήκα απ το μπάρ και έβαψα ένα ρολό μανάβικου. Πέρασε ένας τύπος και με ρώτησε τι κάνω, δεν απάντησα. Ο ιδιοκτήτης ήταν ο θείος του, τελειώνω και πάω τρέχοντας στο μπαρ να μαζέψω τον Μαυροθέρη, άρχισε να κοπανάει τα τραπέζια και ο μπάρμαν μας έδιωξε, απ`έξω περίμενε ο θείος ο μανάβης. Πήρα τα κλειδιά απ`την βέσπα, φόρτωσα τον μεθυσμένο συνοδηγό και φύγαμε. Πίσω μας έτρεχε ο μανάβης και εγώ γελούσα. Τότε θυμήθηκα  πως οι δρόμοι εδώ είναι ανάποδα, γαμώ  την αγγλοκρατία μου.
Απο θαύμα δεν σκοτωθήκαμε.
6 μήνες μετά ανεβήκαμε να πατήσουμε έναν γλάρο με τον αλατά και τον κινέζο στο ρούφτοπ φορ φάν.
΄Ωραίο ήταν το ηλιοβασίλεμα από κει..Πίσω απ τους μιναρέδες ερχότανε νύχτα...
Κέρδισα στα στοιχήματα λίγα ευρώ και κέρασα τα τελευταία σφηνάκια στην Κύπρο.
γιατί δεν είχαμε πάει ποτέ σ`αυτό το μπαρ;
δεν πειράζει...


Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2014










''ΛΨ''
Commission work
Athens, Greece, 2014

Σάββατο, 6 Σεπτεμβρίου 2014


''Λαός και Κωλονάκι''
Γλιστράνε τα φτηνά σανδάλια που ψώνισαν οι τουρίστες πάνω στον βράχο, οι Λατινοαμερικάνοι μουσικοί που μεταμφιέζονται σε ινδιάνους του Καναδά αντικαταστάθηκαν από Γυμνασμένους Καμερουνέζους
πλέυμπακ με ηλεκτρονικά τύμπανα
μιλφ σαλιαρίζουν μαζί τους και ο ιδρώτας τους ακόμα στάζει τα έξ που ήπιαν στα ρέιβ το 95
 και πιτσιρικάδες χορεύουν Μπρέικ,
πλέυμπακ με ηλεκτρονικά τύμπανα
Ραμ ελλ ζει
Τα πρωτοβρόχια ξεθάβουν  λείψανα  αρχαίων μαστόρων. Αν ξέρεις καλά το βράχο θα τα βρεις...Αγάπη μου!  Αυτές τις πέτρες που να τις βάλω; Τα χάπια σου βρωμάνε πφφφ...  Καίει το χέρι μου απ`την Λέοντος ΓΚΡΡΡΡΡ! Λεόντιος-Ηλίας.
Με κάμερα ληγμένη μιάς χρήσης απ`την οδό Αθηνάς, τράβηξα όσα βάψαμε. 
Κάθε χρόνο λέμε πως θα φερμάρουμε μια γιαπωνέζα.
Πρέζα στην μενάνδρου και καλαμαράκια στην Πειραϊκή..
Το υπόγειο έπιασε πάλι ψήλους, πετάξαμε τον καναπέ στο δρόμο και κοιμήθηκε ένας αλκοολικός που δεν είχα ξαναδεί ''θα τον τρώει όλο το κορμί του αύριο'' είπα τότε, και νόμιζες πως μουρμουράω για σένα.
Βρήκα ένα τέλειο σποτ σου λέω... σσς
Σβήσαν το Ωμέγα και το άλλαξαν με όμικρον. Ποιος να το έκανε άραγε; πολύ θα ήθελα να μάθω.
Κωλόμπατσοι...

Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2014


<<Metronomy>>
Spray paint on canvas
120x160 cm

<<Daft Punk>>
Spray pain and marker on cardboard

Δευτέρα, 21 Ιουλίου 2014



<<Deja Vu Tele Per 014>>
Spray paint on canvas
120x160 cm
(private collection athens)

Σάββατο, 19 Ιουλίου 2014










<<Ioannina>>

Colaborationwith ICEK/Fola crew.